Ik kwam aan om een uur of half negen en schreef me in voor 12 km, omdat ik in de namiddag nog een boodschap moest doen en me dan diende voor te bereiden op het clubfeest. Een NGI-kaart met een overzicht van de omlopen vond ik niet, dus koos ik voor de groene lus en dan de blauwe. Die groene lus was rustig, maar niet plat, met een leuke afwisseling van natuurlijke en verharde wegen, deze laatste zagen er al eens wit uit, en hier en daar lag een ijzelplek. Terug in Elst vond ik niemand om mijn controlekaart van een stempel te voorzien (maar trof wel enkele bekenden) en ik ging dan maar verder voor de tweede lus. Die was even mooi, en leidde o.a. langs een authentiek café, In Den Hengst, waar de wandelaars welkom werden geheten. Omdat ik dus deze keer een beetje gehaast was, ben ik er niet binnen gegaan. Een eind verder zag ik op een afdaling de meeste wandelaars het pad verlaten, de helling was zo steil en glibberig door de ijzel, dat men valpartijen riskeerde, dus volgde ik het voorbeeld van b.v. Padstappers Martine en Dany om "dik over dun" af te dalen. Intussen viel een wandelaar wel op zijn achterwerk, maar ik had niet de indruk dat hij zich bezeerd had. Opnieuw terug in Elst, haalde ik mijn geuteling met de jeton dat ik bij de inschrijving kreeg (zonder meerprijs!), en liet mij die smaken, al kletsend met Norbert en zijn vrouw (Boerenkrijgstappers Overmere).
Het was dus een mooie tocht en het weer deed mee: zonnig, droog en ik heb geen kou geleden, hoewel de temperatuur op of rond het vriespunt lag.
