Ik kwam aan om een uur of acht en vond Annemie en Mark in het ontmoetingscentrum in Wieze, schreef mij in en liet mij door Mark trakteren op een warme chocomelk en een plak lekkere cake, door hem gebakken (ik schonk hem dan graag de peperkoek welk ik bij inschrijving ontving). Op de website van de organiserende club staat informatie over deze volksfiguur die eigenlijk Domien Camiel De Rop heette.
We vertrokken dan
voor de langst aangeboden afstand, 22 km waar de parcoursmeester
nog 1,4 km had aan toegevoegd. Na een toertje stappen kwamen wij
al dra (= na ongeveer drie kwartier) op de eerste controlepost,
een schooltje genaamd Tinnenhoek, in Moorsel, waar we enkel onze
controlekaart lieten afstempelen, zo rap hadden wij nog geen dorst.
Nu volgde een eind van 6,8 km
langs veelal natuurlijke wegen, enkele straten en ook enkele keuzes
tussen natuur en beton, wij kozen steeds voor natuur, ook al had
Annemie ergens in een plas getrapt langs zo'n modderstrook. Op
weg naar de tweede rustpost hadden we even zicht op het Waterkasteel.
Het renaissancistische waterkasteel van Moorsel ligt in een mooi
park op de zuidflank van de Eksterenberg en is sinds 1944 beschermd.
Het werd gebouwd omstreeks 1546 in opdracht van Karel de Croÿ
en later verbouwd in laatrenaissancestijl. In 1894 werd het gerestaureerd
in baksteenarchitectuur. Even verder, in een café in Moorsel-Waver,
namen wij wel wat rust bij een kopje warme drank (koffie voor
Mark en warme chocomelk voor Annemie en mezelf). We keerden dan
terug langs wijken Eksterke en Steven om even te pauzeren in de
Tinnenhoek, al was daar op dat moment weinig zitplaats voorhanden.
Tja, succes kan je moeilijk voorspellen, dat bleek vorige week
zaterdag ook in Aaigem (Steenbeektocht van "mijn" club).
Toen we daar vertrokken, ontmoetten wij Anny en Chris (Everbeekse
Wandeltochten) met wie wij graag een praatje sloegen. Zij waren
overigens zeker niet de enige bekende gezichten, ik had in de
Tinnenhoek enkele Sportvrienden getroffen en Ronny, voorzitter
van De Kadees, kwam ons begroeten. Nauwelijks 5 km scheidden ons
van de startplaats waar wij ons bonnetje lieten inruilen voor
een drank, koffie voor Mark, lekkere (zei ze) soep voor Annemie
en een Pee Klak voor mezelf.
